Piano’s door de kamer

Piano’s door de kamer

Vandaag maakte ik onderstaande tekening. Daarmee is dit meteen mijn eerste blogpost.

Toontje kent alle noten

Ik wilde een tekening maken als illustratie bij een verhaal van iemand over een jongetje dat noten leert spelen. Dit is de slotscene van de vertelling. Het jochie, Toontje genaamd, kent de noten en zijn moeder is verbaasd (hoe hij dat leert, is het geheim). We onderzoeken samen of we er een boek van willen maken.

Mijn nichtje van zeven logeerde dit weekend bij me en stond model voor de pose bij de piano. Ik maakte er op papier een jongetje van. Zij maakte een foto van mij, die pose werd de moeder. De twee foto’s voegde ik samen. Maar toen ik de afbeelding zo’n beetje op papier had staan en al enthousiast aan een blauw vloerkleed begon, zag ik dat ik te voortvarend was geweest. Het perspectief klopte natuurlijk helemaal niet. Ook had ik lijnen op de achtermuur getekend die ik anders wilde. In de eerste instantie wilde ik de tekening weggooien.

Totale vrijheid
Mislukt, dacht ik. Ondertussen begon mijn nichtje vlijtig aan haar vierde kunstwerk. Ik zag hoe ze vanuit een totale vrijheid allerlei kleuren op papier zette. Aan het einde van de middag lag er een productie van negen werken van haar te drogen. Gefascineerd zag ik hoe ze creëerde vanuit een bron die rijkelijk stroomde.

Ik besloot om toch door te werken aan de tekening waaraan ik begonnen was. Ik besloot om meer aandacht te geven aan de compositie, om te kijken of ik er toch nog iets van kon maken. En voilà, aan het eind van de middag voelde ik me toch fijn over wat ik had gemaakt. Het kon me niet meer schelen dat die piano de lucht in vliegt (of de grond instroomt, het is maar hoe je het ziet). Ik vond de tekening niet meteen geschikt voor het boek van Toontje. Maar wel voelde ik me goed. En had weer iets geleerd over creëren.

Vanuit welke bron?
Het boeit me om te weten en dus te onderzoeken hoe het creatieproces verloopt. Wanneer maak je je beste creaties? Wat heb je daarvoor nodig? Wat kom je tegen tijdens dat proces? Vanuit welk bron opereer je? En welk gevoel levert dat op?

Toen ik mijn nichtje zei dat ik zo onder de indruk was van hoe mooi zij schilderde, keek zij op van haar creatie en declameerde zij vrolijk: “Eerst proberen, dan leren!” En zo is er zoveel te zeggen over maken, groeien, vooruitkomen. En ook in een andere post zal ik meer ingaan op de vragen die ik opwerp in deze post. Wat ik in ieder geval geloof is dat het belangrijk want gezond is om je te blijven uiten. Ookal vliegen de pianos de kamer door.

Leave a Reply

Close Menu